Τα Νέα μας



06/09/2013


ΓΙΟΓΚΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ


Μια ένδειξη "χαλαρωμένου" νευρικού συστήματος είναι η αγωγιμότητα του δέρματος.
Όταν υπάρχει νευρική δραστηριότητα υπάρχει και μεγαλύτερη εφίδρωση.
Αυτή η περισσότερη υγρασία επιτρέπει στο δέρμα μεγαλύτερη αγωγιμότητα.
Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η αγωγιμότητα του δέρματος ελαττώνεται με τις ασκήσεις της γιόγκα κατά την διάρκεια της βαθιάς χαλάρωσης και του διαλογισμού μέχρι και 200% !!!

Στο παρακάτω πείραμα που θα σας περιγράψω τα αποτελέσματα που πάρθηκαν χρησιμοποιώντας την αγωγιμότητα του δέρματος για να μετρηθεί η διέγερση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος.
Πήρανε τρεις διαφορετικές ομάδες ανθρώπων και αφού τους "συνδέσανε" με τα κατάλληλα όργανα, ξεκίνησαν να δημιουργούν σκόπιμες εντάσεις και να παρατηρούν τις αντιδράσεις τους. Η ένταση προερχότανε από ένα δυνατό ενοχλητικό θόρυβο που επαναλαμβανότανε απροειδοποίητα.



Η ομάδα Α ήταν μια ομάδα ανθρώπων που έκαναν καθημερινά διαλογισμό, ασκήσεις γιόγκα και τεχνικές χαλάρωσης.
Η ομάδα Β ήταν μια ομάδα "φυσιολογικών - ήρεμων" καθημερινών ανθρώπων.
Η ομάδα Γ ήταν μια ομάδα από αγχώδεις τύπους.

Η ομάδα Α είχε την πιο γρήγορη αντίδραση την πρώτη φορά που ακούστηκε ο θόρυβος είχε δηλαδή τα πιο γρήγορα αντανακλαστικά. 
Η ομάδα Γ ήταν αυτή που είχε την πιο αργή αντίδραση, μειωμένα αντανακλαστικά.

Η ομάδα Α μετά την πρώτη γρήγορη αντίδραση επανήλθε γρήγορα στο προηγούμενο επίπεδο χαλάρωσης.
Η ομάδα Β άργησε αλλά επανήλθε και αυτή σε κάποιο επίπεδο χαλάρωσης.
Η ομάδα Γ δεν επανήλθε ποτέ.

Η ομάδα Α έμαθε να αναγνωρίζει τον ήχο και να μην έχει σχεδόν καμία αντίδραση άγχους.
Η ομάδα Γ σε κάθε νέο ήχο εκνευριζότανε όλο και πιο πολύ και αύξανε το επίπεδο του άγχους της και του εκνευρισμού της όλο και πιο πολύ.
Σκεφτείτε αυτούς τους τρεις τύπους ανθρώπων μέσα σε σκηνές της καθημερινής ζωής στην οδήγηση, στην ουρά της τράπεζας, στην εφορία κ. λ. π.
Σκεφτείτε αυτούς τους τρεις τύπους ανθρώπων σαν αθλητές μαχητικών σπορ και αθλημάτων, σε έναν αγώνα που πρέπει να κρατήσουν την ψυχραιμία τους και τον αυτοέλεγχο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Που θα πρέπει να διατηρούν τα αντανακλαστικά τους σε όλη την διάρκεια του αγώνα και την χαλαρότητα στις κινήσεις. Σφιγμένες μυϊκές ομάδες χωρίς λόγο προκαλούν μεγάλες απώλειες ενέργειας και μεγάλη καταπόνηση του αθλητή.